پشت چراغ قرمز توقف کرده اید. چراغ سبز می شود و می خواهید حرکت کنید که ناگهان ماشینی با سرعت جت از سمت مخالف به سمت شما می آید. فورا ترمز می کنید، ماشین متوقف می شود و خوشبختانه هیچ تصادفی رخ نمی دهد. اما قلب شما به شدت می تپد، نفستان در سینه حبس شده است. آن را بیرون می دهید. خیلی محکم فرمان را در دست گرفته اید و آن را فشار می دهید و کاملا عصبی هستید که ممکن بود با ماشین روبه رو شاخ به شاخ می شدید و تصادف بدی رخ می داد. آرام باشید، همه چیز به خیر گذشته است
در صدم ثانیه، هنگام وقوع تصادف، سیستم های متعددی از بدن ترمز می گیرند. یکی از آنها بخشی از مغز شما است که سیستم فوق کلیوی- هیپوفیز- هیپوتالاموس (HPA) نامیده می شود که آبشاری از مواد شیمیایی همچون آدرنالین، هورمون های استروئید و کورتیزول را ترشح می کند. این مواد باعث افزایش ضربان قلب و می شوند و به مغز کمک می کنند درلحظه و آنی تصمیم گیری کند. همچنین باعث افزایش میزان گلوکز خون نیز می شود تا فرد انرژی لازم برای بروز واکنش را در خود داشته باشد. انسان برای این مراحل نیازی به دستور دادن به مغز و ارگان های بدن ندارد. همه آنها خودکار و هوشمندانه، پشت سر هم انجام می شوند. اینها همه واکنش های طبیعی بدن در مقابل استرس هستند.
اما چیزی که طبیعی نیست، مواجه شدن مداوم با موقعیت های استرسزا است. این مساله را به عنوان اضطراب مزمن می شناسند که برای سلامت بدن بسیار ضرر دارد. حدود 43 درصد از افراد بزرگسال از تپش قلب ناشی از اضطراب رنج می برند و سهچهارم بیمارانی که به پزشک مراجعه می کنند نیز از بیماری های ناشی از اضطراب و استرس زیاد شکایت دارند.
استرس باعث بیماری های جدی و خطرناک بسیاری می شود و فرد را در موقعیت های پرخطر همچون ناراحتی های قلبی، سرطان، بیماری های تنفسی، تصادف، بیماری های کبد و حتی خودکشی قرار می دهد. به همین دلیل، بسیار مهم است بدانید استرس مداوم تا چه اندازه می تواند سلامت جسم و روح شما را به خطر بیندازد. بخش هایی از جسم که تحت تاثیر منفی استرس قرار دارند را در زیر برایتان نام برده ایم.